Brno’dan Kopi Bean Lezzetleri #1 — Exotic: Dans Eden Mor Cücelerin İzinde
tr + en + jp
Brno gezim sırasında Kopi Bean Pražírna’dan aldığım kahveleri anlattığım serinin ilk kahvesi Exotic oldu. Kolombiya’nın Huila bölgesinden gelen bu çekirdek, yaban mersiniyle birlikte fermente edilmiş. Paketi açtığımda karşılaştığım belirgin orman meyvesi kokusu, alıştığım kahve profillerinden farklı bir fincanın habercisiydi. Chemex’ten süzülürken yayılan meyvemsi kokular da ilk yuduma dair merakımı daha da artırdı.
Çekirdekleri Chemex’in kalın kâğıt filtresine uygun biçimde orta-kalın, yaklaşık iri deniz tuzu büyüklüğünde öğüttüm. 15 gram kahveye 300 ml su kullandım ve demlemeyi 85 °C’de gerçekleştirdim. Bu reçeteyle ağırlaşmayan, berrak ve meyve notalarının kolayca ayırt edilebildiği bir fincan elde ettim.
İlk yudumda en belirgin çağrışım yaban mersiniydi. Ancak bu nota yapay ya da tek katmanlı değildi; koyu renkli orman meyvelerinin tatlı ve hafif mayhoş yönlerini birlikte taşıyordu. Ardından tropikal meyveler ve şekerlemeyi andıran bir tatlılık belirdi. Asidite canlıydı ancak sivrilmiyor, kahvenin tatlılığıyla dengeleniyordu. Fincan soğudukça başlangıçtaki meyve etkisi sakinleşti ve tatlı taraf daha görünür hâle geldi. Bitişte kalan yumuşak, balımsı iz ise beni kendiliğinden bir sonraki yuduma yöneltti.
Fincandaki bu tat değişimi, zihnimde giderek gerçeküstü bir orman yolculuğuna dönüştü. Yaban mersini bana Haruki Murakami’nin Ortadan Kaybolan Fil kitabındaki “Dans Eden Cüce” öyküsünü hatırlattı. Benim fincanımdaki koyu bir ormanı andıran karanlıktaki cüceler çoğaldı ve ardından her biri yaban mersininin koyu mor rengine büründü. Arzuladığım tada ulaşmak için onların peşinden ormana girdim. Cüceler, ceplerinden çıkardıkları yaban mersinlerini patikaya bırakırken yol boyunca hiç durmadan dans ediyordu. Dansları serin ve hafif bir rüzgârı kendilerine çekiyordu; esintinin kaldırdığı yaprakların altında kaybolmuş yol yeniden görünür oluyordu. Böylece ormanın karanlığında başlayan yaban mersini tadı, her adımda biraz daha açılıyordu. Dansın peşine takılan esinti, orman toprağının nemli kızıl-kahverengi tonuna bürünen canlı fakat dengeli asiditeyi taşıyor, yaprakları kaldırdıkça da önümdeki yolu görünür kılıyordu.
Ormanın sonuna yaklaştığımızda ağaçlar seyrekleşti ve ileride tropikal meyvelerle dolu, aydınlık bir bahçe belirdi. Ormanın nemli, kızıl-kahverengi zemini burada yerini arıların beslenebileceği çiçekler ve türlü otlarla kaplı bir bahçeye bırakıyordu. Şekerlemeyi hatırlatan tatlılık bahçenin renklerine karışırken, çiçeklerin arasındaki arıların sözleri giderek yükselip cücelerin sözlerinin üzerine çıktı. O ana kadar cücelerin dansıyla ormana çekilen rüzgâr, bu kez arıların çağrısıyla yön değiştirdi ve beni de yanına alarak bahçenin içine taşıdı. Cüceler ormanın sınırında durmak zorundaydı; ne kadar isteseler de dışarı çıkamıyor, buna rağmen beni bırakmak istemiyorlardı. Arkadan gelen sesleri, yaban mersininin ağızda kalmaya direnen son izleri gibiydi. Fakat rüzgâr onların isteğine aldırmadan bahçeye geçti; arıların uğultusuyla ağırlaşıp bal yoğunluğunda bir tada dönüştü.
Exotic, aceleyle içmekten çok soğudukça değişimini izlemek istediğim bir kahve oldu. Yolculuk, ufukta bal rengine bürünen rüzgârın yumuşak bitişiyle sona erdi. Bir sonraki denememde aynı yolculuğun soğuk demlemede nasıl değişeceğini görmek istiyorum.
Brno’dan Kopi Bean Lezzetleri #2 yakında...
Kopi Bean Flavors from Brno #1 — Exotic: On the Trail of the Dancing Purple Dwarfs
The first coffee in my series featuring beans I purchased from Kopi Bean Pražírna during my trip to Brno is Exotic. Grown in Colombia’s Huila region, these beans were co-fermented with blueberries. The distinct forest-berry aroma that greeted me when I opened the bag promised a cup unlike the coffee profiles I was accustomed to. The fruity fragrance released as the coffee filtered through the Chemex heightened my anticipation for the first sip.
I ground the beans medium-coarse, approximately the size of coarse sea salt, to suit the thick Chemex paper filter. I brewed 15 grams of coffee with 300 ml of water at 85°C (185°F). The result was a clear, light-bodied cup in which the fruit notes were easy to distinguish.
Blueberry was the most prominent impression in the first sip. Yet this note did not taste artificial or one-dimensional; it carried both the sweetness and gentle tartness of dark forest berries. Tropical fruit notes followed, accompanied by a candy-like sweetness. The acidity was lively but never sharp, remaining balanced by the coffee’s sweetness. As the cup cooled, the initial fruit intensity softened and its sweeter side became more apparent. The smooth, honey-like trace left in the finish naturally drew me towards the next sip.
This transformation in the cup gradually became a surreal journey through a forest in my imagination. The blueberry reminded me of “The Dancing Dwarf” from Haruki Murakami’s The Elephant Vanishes. In my cup, that single dwarf multiplied, each one taking on the deep purple color of blueberries. In pursuit of the flavor I longed for, I followed them into the forest. As the dwarfs scattered blueberries from their pockets along the path, they danced without pause. Their dance drew a cool, gentle wind towards them; as the breeze lifted the leaves, the hidden path came into view again. In this way, the blueberry flavor that began in the darkness of the forest gradually opened with every step. Following the dance, the breeze carried the lively yet balanced acidity, now clothed in the damp reddish-brown hue of the forest floor, revealing the path ahead as it lifted the leaves.
As we approached the edge of the forest, the trees began to thin and a bright garden filled with tropical fruit appeared in the distance. The damp, reddish-brown forest floor gave way to flowers and wild herbs on which the bees could feed. As the candy-like sweetness blended into the garden’s colors, the bees’ words rose above those of the dwarfs. Until then, the dwarfs’ dance had drawn the wind into the forest; now, summoned by the bees, it changed direction and carried me into the garden. The dwarfs had to remain at the forest’s edge. However much they wished to follow, they could not leave the forest—and yet they did not want to let me go. Their voices behind me were like the last traces of blueberry refusing to disappear from my palate. Despite their wishes, the wind passed into the garden, grew heavier with the bees’ murmuring and became a flavor with the density of honey.
Exotic was not a coffee I wanted to drink in a hurry, but one whose transformation I wanted to follow as it cooled. The journey ended with the gentle finish of a wind turning honey-colored on the horizon. Next time, I would like to discover how the same journey changes when the coffee is prepared as a cold brew.
Kopi Bean Flavors from Brno #2 — coming soon...
ブルノ発、Kopi Beanの味わい #1 — Exotic：踊る紫の小人たちを追って
ブルノ旅行の際に**「Kopi Bean Pražírna」**で購入したコーヒーを紹介するシリーズ。その第1回に選んだのは、Exoticです。コロンビアのウイラ地方で栽培され、ブルーベリーとのコファーメンテーションが施された豆です。袋を開けた瞬間に広がった森のベリーを思わせる香りから、普段親しんでいるコーヒーとは異なる一杯になりそうだと感じました。Chemexで抽出している間に立ち上る果実の香りが、最初のひと口への期待をさらに高めてくれました。
豆はChemexの厚いペーパーフィルターに合わせ、粗塩ほどの中粗挽きにしました。コーヒー豆15gに対してお湯300ml、湯温は85℃。重たさのない透明感のある仕上がりとなり、それぞれの果実味を捉えやすい一杯になりました。
最初のひと口で最もはっきり感じたのはブルーベリーです。しかし、その風味は人工的でも単調でもありませんでした。色の濃い森のベリーが持つ甘さと穏やかな酸味の両方を感じさせます。その後からトロピカルフルーツと、キャンディーを思わせる甘さが現れました。酸味は生き生きとしていましたが鋭くはならず、コーヒーの甘さときれいに調和していました。温度が下がるにつれて最初の果実味は穏やかになり、甘い側面がよりはっきりと感じられるようになりました。余韻に残る蜂蜜のような柔らかさが、自然と私を次のひと口へ導きました。
カップの中で起こるこの変化は、やがて私の想像の中で、現実と幻想の境目を歩く森の旅へと変わっていきました。ブルーベリーの風味から連想したのは、村上春樹の『象の消滅』に収められた**「踊る小人」**です。私のカップの中では、その小人が何人にも増え、一人ひとりがブルーベリーの深い紫色をまとっていました。求めていた味にたどり着くため、私は彼らの後を追って森へ入りました。小人たちはポケットからブルーベリーを取り出して小道に落としながら、旅の間ずっと踊り続けていました。その踊りは冷たく穏やかな風を引き寄せ、風が落ち葉を持ち上げるたびに、隠れていた小道が再び姿を現しました。森の暗がりから始まったブルーベリーの風味も、一歩進むごとに少しずつ開いていきます。踊りの後を追う風は、森の土の湿った赤褐色をまとった、生き生きとしながらも穏やかな酸味を運び、落ち葉を持ち上げながら進むべき道を見せてくれました。
森の終わりに近づくと木々はまばらになり、遠くにトロピカルフルーツで満たされた明るい庭が現れました。湿った赤褐色の森の地面は、蜂たちが蜜を集められる花々やさまざまな草に覆われた庭へと変わっていきました。キャンディーを思わせる甘さが庭の色彩に溶け込むなか、花の間から聞こえる蜂たちの言葉が、しだいに小人たちの言葉を覆っていきました。それまで小人たちの踊りによって森へ引き寄せられていた風は、今度は蜂たちの呼び声に応えて向きを変え、私を連れて庭の中へ入っていきました。小人たちは森の境界にとどまらなければなりませんでした。どれほど望んでも森から出ることはできず、それでも私を手放したくないようでした。背後から聞こえる彼らの声は、口の中に残ろうとするブルーベリーの最後の痕跡のようでした。しかし風は彼らの願いに構わず庭へ進み、蜂たちのざわめきによって重みを増し、蜂蜜のような濃密さを持つ味へと変わりました。
Exoticは急いで飲むのではなく、冷めていくなかでどう変化するのかを見届けたくなるコーヒーでした。旅は、水平線の向こうで蜂蜜色に染まった風の、柔らかな余韻とともに終わりました。次は同じ旅がコールドブリューでどのように変わるのか、試してみたいと思います。
ブルノ発、Kopi Beanの味わい #2 — 近日公開…
Yorumlar